منو ببخش که ندیده ، می گرفتم التماس اوون نگاه نگرونو

 منو ببخش که گرفتم جای دست عاشقتو، دست عشق دیگرونو

تو به من گفتی نرو پشیم بمون همیشه عاشقت میمونم

 منو ببخش که نخوندم التماس اون لبای مهربونو

منو ببخش .......... منو ببخش ...........

تو به پای من نشستی و جدا از تو نشستم

 که نیاوردی به روم هر جا دلت رو می شکستم

آخ چه آسون توی قلبت خونه کردم

 کاش بدونی که هنوز برق نگاتو می پرستم

منو ببخش .......... منو ببخش ...........

تو درخشیدی و من چشمام و بستم

 منو بخشیدی و من از تو چه خستم

تو بهار چشمای تیره و تارت

 منو بخشیدی و قلبتو شکستم

منو ببخش .......... منو ببخش ...........

لایق عشق بزرگ تو نبودم ، همدم تنهائی

 غافل از معجزه ی تو شد وجودم ، نیست رهائی

برو پیش سرنوشتت منو از خودت رها کن

 دل من قلبتو پس داد ، دیگه هرگز نمیائی

منو ببخش .......... منو ببخش ...........

چشمهایم در فراسوی زمان رخسار تو را می جوید .

کاش تو هم ، زمان را می شکافتی تا به رویای چشمانم برسی .

آه .....

آ ه که شهاب زندگی مجالی نداد .

مجال یک لبخند ، یک بوسه .

نوبت من ، لحظه ها چه زود دیر می شد .

باز هم شکر .....

شکر که خوشه چین روزگار رحمتی عطا کرد تا سیب سرخ رهائی را به من هدیه دهی .

ملائک می خورندش تا ماورای دوست داشتن را در زمین جویا شوند .

ولی من می پرم تا آفریدگار عشق را نظاره کنم و هزاران بار خلقتش را به تحسین درآورم