تبليغاتX
یادداشت های یک خام دست خامه به دست...


یادداشت های یک خام دست خامه به دست...

دانشگاه شهید باهنر به داشتن رشته ای چون حقوق می بالد.

                               

            خانم سارا خوش جمال فکری تکواندو کار  المپیکی  جمهوری اسلامی ایران

                                        

                                                                                     سارا خوش جمال، اولين سهميه المپيک تکواندو ايران         

در ادامه با دختر بیل گیتس میلیونر آشنا شوید...

                 

عکسهایی از دختر بیل گیتس رئیس شرکت مایکروسافت


Girl


 


Girl

 

نوشته شده در چهارشنبه سی ام مرداد 1387ساعت 14:30 توسط محمد رضا | |

 
ادامه مطلب
نوشته شده در چهارشنبه سی ام مرداد 1387ساعت 14:11 توسط محمد رضا | |

 

«روسري با توسري» هيچ فرقي با «كشف حجاب» نداره، اگه كشف حجاب تاثيري روي زنان محجبه داشت، روسري و چادر هم با توسري روي سر زنان بيحجاب مي‌ماند. همه‌ي زناني كه بعد انقلاب به زور روسري سر كردند حجابشون يواش يواش سر خورد رفت عقب، الان هم ديگه تقريبا چيزي سرشون نيست، اتفاقا ظاهر آنها به مراتب جلوه‌ي بيشتري از زنان بي‌حجاب در ديگر كشورها داره. قبل از انقلاب هم آنهايي كه اعتقاد به حجاب داشتند رضا خان و پسرش نتوانستند حجابشان را كشف كنند.

پس بايد بعد از اين همه سال فهميده باشيم كه غير از كار فرهنگي و دعوت به اين كه خود جامعه تصميم بگيرد، هيچ راه ديگري نيست كه نيست. از اين هم بگذريم تحليل غلط مساله است، واقعا چرا بعضي زن‌ها برقع مي‌زنند، چرا بعضي‌ها روبنده دارند؟ چرا بعضي هم چادر سر مي‌كنند؟ چرا بعضي مانتويي هستند؟ چرا همه مغنعه سر نمي‌كنند؟ چرا زناني هستند كه روسري دارند؟ چرا موهاي بعضي‌ها از زير روسري اصلا ديده نمي‌شود حتي چشمانشان هم ديده نمي‌شود و بعضي موهايشان از جلو و پشت بيرون افتاده؟ چرا بعضي‌ها مانتو‌هاي تنگ و چسب مي‌پوشند؟ چرا زنان اصلا چيزي روي سرشان نمي‌گذارند؟ چرا بعضي زنان قسمت‌هايي از پاهايشان و دستانشان بيرون است؟ چرا بعضي زنان فقط چند قسمت از بدنشان را مي‌پوشانند؟

اين سوال‌ها را نه فقط درباره‌ي زنان در ايران كه در همه‌ي دنيا مي‌پرسم چون در ايران حداقل يك نواري روي سرشان بايد باشد كه بگويند ما كه حجاب داريم برادر! خب جواب اين سوال‌ها متفاوت است، جزو اعتقاد هر كسي است كه چطور بپوشد، اما آقاي احمدرضا رادان، فرمانده‌ي انتظامی تهران بزرگ ديروز ادعا كرده بر اساس تحقيقات علمی دانشگاه‌های ناجا و تهران، افراد "بدحجاب" به چند گروه تقسيم می‌شوند: "گروه اول به دنبال هويت گم شده‌ي خود می‌گردند ... و اين عده از نوعی بيماری رنج می‌برند. گروه ديگر بيمار روانی و دارای اختلال شخصيتی هستند که می خواهند شخصيت نمايشگرانه داشته باشند که نمونه های آنها هم در پسران و هم در دختران ديده می شود. گروه ديگر دارای اختلال و انحراف اخلاقی هستند و آخرين گروه، گروهی هيجان مدار و مدگرا هستند که حس آنها اين است که می توانند هيجان خود را از اين طريق تخليه کنند."

اين حرف آقاي رادان واقعا غلط است، با اين حساب همه‌ي زنان بي‌حجاب در كشورهاي ديگر يا ديوانه‌اند، يا رواني، يا خل و يا چل! جناب آقاي رادان با اين برداشت غلط چطور مي‌خواهند مساله را حل كنند؟ من متاسف شدم وقتي اين مصاحبه‌ي مطبوعاتي ايشان را خواندم.

(اين دختران بعد از انقلاب به دنيا آمده‌اند)
به هر حال آدم تاسف مي‌خورد كه حجاب براي مردم ما هنوز «مساله» است و براي جامعه‌ي ما خوراك بحث‌هاي فراواني است كه به اين زودي‌ها هم تمامي ندارد. توصيه مي‌كنم مصاحبه‌ي آقاي رادان را بخوانيد و ببينيد كه براي برخورد با بدحجابي از اول ارديبهشت چه برنامه‌ي گسترده‌اي دارند و چقدر آدم قرار است به چه جاهايي سر بزنند و زنان را بپايند كه مبادا تار مويي بيرون بماند و آن زن به بهشت نرود!
 
منبع:             http://shafieyan.blogspot.com/2007/04/blog-post_08.html 
نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387ساعت 16:14 توسط محمد رضا | |

سکوت و تاسف …

نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387ساعت 16:6 توسط محمد رضا | |


قالب رايگان وبلاگ پيجك دات نت